CARMINA PRIAPEA 

 

I 

Hic ego Priapus sto, ruber horti custos, 
ligno natus, sed non ligno mente. 
Pomorum raptor, cave noctis umbram: 
non mala sola fero, sed poenas. 
Testis adest mihi, vetus deus ridendus: 
Mutunus Tutunus, risu tumente. 

 
II 
Ille docet pueros, quid virga possit, 
quid minae valeant sine ferro. 
Non gladius hic est, sed lex salacis horti, 
scribenda non foro, sed lunae. 
Ride, viator, sed transi caste: 
nam deus sum – et memini iniuriae. 

[Wer findet den winzigen Fehler?]